Blog of the month-August

Hay naku!Buwan ng wika.Alam ba natin ang ibig sabihin at kahulugan ng pagdiriwang na ito?Bakit nga ba natin ito ipinagdidiriwang pa?
Bakit pa kung nasa gulang na tatlo o di kaya apat ang salita na mas ginagamit at mas binibigyang halaga na ituro ay ang wikang Ingles. Para san pa at mas may timbang kung magaling kang mag-Ingles, sa trabaho,sa paaralan, sa pagkakaroon ng kaibigan at lalo na sa lipunan. Para san pa at hindi naman lahat ng tao sa ating bansa nagsasalita ng ating Pambansang Wika.Para san pa't hindi nga lahat eh marunong magsalita ng ating Pambansang Wika...mas magaling pa sila sa mga salitang banyaga. Para san pa at kapag sinabing Pambansang Wika ang naiisip agad ay ang salitang Tagalog.
OO,nga at ang mga palabas sa telebisyon ay isinasalin sa salitang Pilipino pero gaano katama ba ang mga tao?Ilan ba ang mga palabas sa telebisyon na angkop sa mga batang manonood ang naipapalabas sa mga istasyon sa ating mga tv?Sayang nga lang at wala na ang mag palabas na nagtuturo ng mabubuting asal ng mga Pilipino,ang mga ugaling Pilipino,lalo na ang paggamit ng salitang Pilipino. Meron pang mga kwentohan at mga bugtong.
Hay!Sayang,sayang at hindi na naabutan ng henerasyon na ito ang mag kwento ni Kuya Bodjie,ang mga karanasan nina Gingging at Ate Ningning.Hindi na sila nakapaglaro kasama sina Pong Pagong at Kiko Matsing,hindi na sila nakasilip sa bolang kristal ni Madam Bola...sayang.
Naalala ko pa dati noong mayroon pang Little Miss Philippines,nagbibilang ang mga bata ng pakanta gaya ng pagbibilang sa palabas na ATBP...ganoon din ang pagsasaulo ng alpabeto.Natutunan nila dun pano magbasa sa wikang Pilipino...sayang talaga.
Ngayon sinasabi natin na mas magaling tayong magsalita ng Ingles kesa sa mga Amerikano kahit na ito ang kanilang pambansang wika....tayo?
Are we proficient and fluent in conversing and speaking in our mother tongue?We don't even know how to speak in our vernacular how much more our so called National Language when a lot of Filipinos still do not accept Pilipino as the National Language saying it's Tagalog.
Hay kailan kaya tayo magkaisa...kailan kaya natin masabing ako ay Pilipino sa isip, sa salita at sa gawa.

pressure!

Working in a whole new environment and type of job that I really was not prepared for made me realize that no job is an easy job.
People seem to have this belief that working in a call center is easy, the hard part is just the night shift but actually it's not all the glamorous. For me the turning one's self into an owl(sleeping in the day and awake at night) is not worth it. Plus you really don't earn that much.What we the transpo,food and clothes you have to buy and have washed coz you don't have a uniform.
Yeah right...no uniform but have to wear business casual, so one needs to buy more clothes so as not to keep wearing the same clothes every week and fade them out. More blouses,slacks, black shoes and heels...grrr!Things that I don't want to be wearing always!
Plus the pressure...of hitting the goals...helping with the teams variance and all that. Listening to irate callers,"slow" and sometimes callers who are not using their common sense. Thank God I haven't encountered obscene callers,rude yes but bastos not yet and hopefully never.
Hopefully I'll last long enough not to disappoint my family and friends.
This simply is not the kind of job for me. It's hard for me to be short or impatient with people especially the elderly.
I will survive and work hard given the time frame I have given myself.